Við skelltum okkur hópur af Íslendingum á Damien Rice í gær og þvílíku snilldartónleikarnir. Hann byrjaði rosalega með The Professor og svo tók I Remember við. Best var samt þegar hann tók The Blower’s Daughter og spinnaði inn í það Creep með Radiohead, gott gæsahúðamoment. Svo eftir að hann var klappaður upp tók hann m.a. Cheers Darlin’ og Cannonball. Þetta var blanda af lögum af O og 9 en þó meira af lögum af O. Fáránlega góðir tónleikar í alla staði og það kom eiginlega á óvart hversu ótrúlega öfluga rödd hann er með, hann hélt sama krafti allan tímann og var það enginn smá kraftur. Vantaði kannski Lisa Hannigan með honum en ekkert stórmál það.
Ég var sem sagt ekki svikinn af tónleikunum. Svikin tengjast því að skipt var yfir í sumartíma í gær og töpuðu allir hér því einum klukkutíma. Við föttuðum þetta þegar við ætluðum að fara heim í gærkvöldi kl. 02. Klukkan var þá allt í einu orðin 03 og það eina sem maður var búinn að gera var að fara á tónleika og einn bar, fuss! Ég og Stebbi þurftum svo að taka næturstrætó heim og vorum ekki komnir heim fyrr en rúmlega 04. Bölvuð tímaskipti!
Annars er það bara skíðaferð til Sälen í næstu viku, 31. mars – 7. apríl! Félagi minn hérna ætlar að lána mér bílinn sinn þannig að það verður ekkert mál að komast á staðinn. Bíllinn er af gerð Skoda Felicia Kombi 1999 módel, sem sagt algjör eðalvagn og rýmir 5 manns og allt draslið sem með fylgir. Í skíðakofanum sem við erum búin að leigja er svo gufa sem verður kærkominn þegar maður kemur þreyttur inn úr brekkunum. Hugsanlega verða einn eða tveir bjórar opnaðir þar. Hugsanlega.
