Fjölskyldumynd

Smile!

Restroom Massacre

Það beið mín ekki fögur sjón þegar ég ætlaði á klósettið á bókasafninu í dag. Það er eitt að skilja eftir floater, honum getur maður hlegið að og sturtað niður. En að skilja eftir hrikalegustu sprengidrullu sem litið hefur dagsins ljós er bara ógeðslegt. Mig langar ekki að vita hvaða viðbjóðslegi maður (seriously, er einhver kona fær um svona verknað?) hlær innan með sér núna.

Sumir dagar eru betri en aðrir

20. nóvember, hvað gerðist ekki þann 20. nóvember?

1272 Edward I proclaimed King of England
1327 Bassui Tokusho Zen was born, founder of Kogakuji monastery in Nakamura Japan
1719 Sweden & Hannover sign peace Treaty of Stockholm
1829 Jews are expelled from Russia’s Nikolayev & Sevastopol
1858 Selma Lagerlöf was born, novelist (Tales of a Manor-Nobel 1909)
1918 Dora Ratjen Germany, man possing as woman high jumper (Oly-4th-1936)
1969 Pele scores his 1,000th soccer goal
1981 Anatoly Karpov, USSR retains world chess championship
1984 Daði Janusson “The Great” was born
1992 Queen Elizabeth’s home Windsor Castle catches fire

Já það fer ekki á milli mála hvað stendur upp úr á þessum lista!

En þetta var ágætis afmælisdagur, eins og þeir hafa reyndar allir verið. Ég, Martin, Mattias og Natalie fórum á Jensen’s Böfhus þar sem ég fékk mér 400 gramma steik, mhmm. Í eftirréttinum sleppti ég svo barninu innan í mér lausu (svosem ekki langt í það) og fékk mér all-you-can-eat ís! Maður borðaði nokkrar skálar af ís get ég sagt ykkur…

Við fórum svo í bíó á Flags of Our Fathers, manni fannst nú nóg komið af seinni heimsstyrjöldinni en þessi mynd var búin að fá góða dóma þannig að við skelltum okkur. Við hefðum nú betur sleppt því, það gerðist ekkert í þessari mynd. Svosem góður leikur en þessi saga hreif mig ekki með sér. En maður sá amk Ísland!

Ég tek svo á móti pökkum þegar ég kem heim eftir nákvæmlega mánuð eða þann 20. desember. Takk fyrir.

Jafsun Vestens

Skellti mér á Sufjan Stevens á áðan með fögrum Íslendingahópi sem samanstóð af mér, Stebba, Eyþóri, Kristveigu, Dagný, Guðbjörgu, Andra og Kollu. Ég hafði aldrei heyrt í þessum snillingi fyrr en í sumar þegar Stebbi sendi eitt lag á mig og spurði mig hvort ég vildi mæta á tónleika með honum í nóvember. Ég hlustaði, líkaði vel, og ákvað að drífa mig með. Svo liðu 3 mánuðir og allt í einu var komið að tónleikum og ég ekkert búinn að hlusta meira á meistara Sufjan. Það kom þó ekki að sök en þessir tónleikar voru alveg hreint frábærir. Fílaði röddina á honum í botn og bandið sem var með honum tær snilld, lúðrasveitin gerði sérstaklega góða hluti. Svo var hann svo helvíti skemmtilegur eitthvað, spjallaði vel við áhorfendur og sagði skrýtnar sögur. Átta mig samt ekki alveg á honum, spes gaur. En gæsahúðin kom alveg nokkrum sinnum í kvöld get ég sagt ykkur!

Þeir sem eru að fara á hann í Fríkirkjunni heima á klakanum eiga bara von á góðu.

Snillingur

Ég veit að það er kominn tími á “alvöru” blogg en þið verðið bara að sjá þetta video, þessi gaur er snillingur.

Checkið líka á þessu vídjói frá honum ef þið hafið ekki séð það.

Góð eftirherma

Þessi er fáránlega góður að herma eftir nokkrum röppurum.

Sniðugt

Ég rakst á þessar tvær fyndnu myndir á netinu á áðan. Ekki oft sem ég hlæ upphátt fyrir framan tölvuna.

Jedi Squirrel!

Heima

Það er eitthvað svo notalegt að koma heim og sjá nærbuxurnar manns hreinar og brotnar saman fyrir utan hurðina.

Flippaður gaur

Ég var að chilla heima um daginn, sat við tölvuna og var að sökkva mér í MSN og tilgangslaust netbrowse (sjá fyrra blogg). Á milli 399. og 400. heimsókna minna á fotbolti.net spjallaði ég aðeins við Gogga og sagði hann mér að það væri MurK árshátíð föstudaginn 3. nóv og ég yrði að mæta. Góð hugmynd Goggi sagði ég, fyrir utan það að ég bý í 2137 km fjarlægð. Daginn eftir fór ég svo að hugsa út í hvað það væri nú ógeðslega fyndið að kaupa sér miða heim og mæta án þess að láta nokkurn vita nema Andra sem myndi sækja mig út á flugvöll. Um kvöldið fór ég svo á netið og fann þar þennan æðislega ódýra miða, 20.000 krónur framogtilbaka, og bara keypti hann. Flippaður gaur.

Þannig að síðasta föstudag sat ég í flugvél á leiðinni heim á klakann, sáttur með sjálfan mig og gat ekki beðið eftir því að hrekkja fjölskylduna aðeins. Andri sótti mig svo á flugvöllinn og við keyrðum heim. Sem betur fer var enginn heima þannig að ég gat komið mér fyrir og beðið eftir að mamma og pabbi kæmu. Ég hringdi í Atla og hann kom yfir og við settumst þrír í stofuna og spiluðum smá póker. Eftir svona hálftíma kemur pabbi heim og labbar inn í stofuna og botnar ekki neitt í neinu þegar hann sér mig enda voru hann og mamma í heimsókn hjá mér um síðustu helgi. Svipurinn á honum var nokkuð góður en ekkert á við það sem koma skyldi. 5 mínútum seinna kemur mamma heim og labbar inn inn í stofu, sér okkur alla sitja hlæjandi þar ásamt pabba og æpir strax “hvað er að gerast??” og setur upp æðislegan svip og fattar að sjálfsögðu ekkert hvað er að gerast. Ég sagðist hafa frétt að það væri mömmupizza í mat á morgun og sprakk svo úr hlátri ásamt öllum hinum (mömmupizza er samt nógu góð til að fljúga yfir Atlantshafið). Svo útskýrði ég þetta fyrir þeim og þau voru náttúrulega ánægð, ekki oft sem draumadrengurinn kemur í óvænta heimsókn.

Eftir þetta tók svo besti hrekkurinn við, systir mín. Ég hringdi í Halla og spurði hvar þau væru (og bað hann að segja Láru ekki að ég væri á landinu) og hann sagði mér að þau væru nýkomin í Fjarðakaup. Fjarðakaup, þvílíki snilldarstaðurinn til að bregða systur minni. Ég bruna upp í Fjarðakaup með Andra og við fundum þau eftir smá leit. Þá hófst smá eltingarleikur og við földum okkur á bak eina kjöthilluna á meðan við ákváðum hvernig ég myndi framkvæma hrekkinn. Eftir smá pælingar ákveð ég að rekast á hana og vera geðveikt hissa. Haha, ég er of vondur! Allt í einu stendur fjölskyldan, Lára, Halli og Helena prinsessa, hjá kjötborðinu og ég ákveð að láta til skarar skríða. Ég hverf frá kjöthillunni og að kókinu, svo bak við grænmetisbarinn og labba svo hægt og rólega aftan að þeim og úbbs, rekst utan í Láru. Hún snýr sér við og ég segi “Nei hæ, þú hér?” og hún fær þetta frábæra kast, hálftárast við uppákomuna og heldur að hún hafi séð draug. Helena sæta segir hálf-hissa “Daaadi?” enda nýbúin að læra að ég sé í Svíþjóð en ég var sífellt fljúgandi áður, that’s the world according to Helena. Hvar er Daði, Helena? “Dadi Fjúgha”. Ég, Andri og Halli springum úr hlátri enda vissum við allir af þessu og svipurinn á Láru var óborganlegur. Ég er svo góður bróðir.

Ég er sem sagt á Íslandi og flýg heim snemma á miðvikudaginn. Þetta fer nú í topp 5 af crazy hlutum sem ég hef gert.

Burrr

Veturinn kom með látum í gær, kyngdi hressilega niður eftir hádegi og öll umferð í Stokkhólmi var í steypu restina af deginum. Svo fer að kólna almennilega bráðum, það er ekkert grín þegar það er 20 stiga frost get ég sagt ykkur. Þá kyngir maður karlmennskunni og fer í gammósíur innan undir.